Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Knalpatronen, Pyrotechnies, Knallkörper Els Moors 25/06/2020
Plantage Wildlust Tessa Leuwsha 25/06/2020
De lange Tweede Wereldoorlog. Nederland 1940-1949 Peter Romijn 25/06/2020
De kunst van het nietsdoen. Vertaald uit het Japans door Jos Vos Kenkō 25/06/2020
Een wolf bij zijn oren pakken Sana Valiulina 25/06/2020
Het wendbare verleden. Nietzsche in postmoderne tijden Sybe Schaap 25/06/2020
Tekens van leven Frederik Willem Daem 25/06/2020
Koloniaal Congo. Een geschiedenis in vragen Idesbald Goddeeris, Amandine Lauro & Guy Vanthemsche [red.] 25/06/2020
De bevrijding van West-Europa. Het einde van de Tweede Wereldoorlog Egbert van de Schootbrugge 25/06/2020
Godface Asha Karami 25/06/2020
Tere stengels Shari Van Goethem 25/06/2020
Door wilskracht zegevieren. Sport in de Tweede Wereldoorlog Jurryt van de Vooren 25/06/2020
Het tuinfeest Bettie Elias 25/06/2020
Prelude.Vertaald en toegelicht door Jan Kuijper; nawoord door Anneke Brassinga William Wordsworth 15/06/2020
Waarom tolerantie niet de hoogste waarde kan zijn. Over de omgang met heilige zaken Martin Terpstra en Theo de Wit 15/06/2020
De dokter is uw kameraad niet. Uit het leven van Guust Van Mol Louis Van Dievel 15/06/2020
Val Toni Coppers 15/06/2020
De kapiteinsdochter. Vertaald door Hans Boland Alexandr Poesjkin 15/06/2020
De schaduw van wat zo graag in de zon was blijven staan Mattijs Deraedt 15/06/2020
Zwarte jaren. Nederland in de Tweede Wereldoorlog Han van der Horst 15/06/2020
12345678910...Laatste

De onbevlekte

Erwin Mortier
De onbevlekte
De Bezige Bij, 2020, 142 blz., EUR 20,99
ISBN: 9789403160603

Twintig jaar na zijn terecht veelgeprezen debuut ‘Marcel’ (1999) neemt Erwin Mortier in ‘De onbevlekte’ de draad van zijn verhaal rond grootoom Marcel Ornelis weer op. De lezer die ooit in ‘Marcel’ kennis nam van de feitelijke geschiedenis weet ondertussen wat de ‘vlek’ op de familiesaga precies inhield: Marcel sloot als jongeman aan bij de SS om de bolsjewieken een halt toe te roepen. Jeugdige overmoed, aangescherpt door de Vlaamsgezindheid van zijn familie? Of toch  - en ook – de oproep van op de kansel om tegen de goddeloze communisten te gaan vechten, zoals Mortier nu in ‘De onbevlekte’ suggereert in een zijdelings bemerking: ‘In hun klooster baden de nonnen voor zijn zielenheil tot de kralen van hun paternosters tussen hun vingerkoten vlam vatten, want hij had gevochten tegen de verschrikking van het bolsjewisme.’ (p. 29)?  Marcel sneuvelde in Oekraïne op 11 januari 1944, net geen tweeëntwintig jaar oud. Met ‘De onbevlekte’ is het kleinneef Erwin Mortier, die in de roman onder de naam Marcel wordt opgevoerd, er in de eerste plaats om te doen de feiten in een breder psychologisch kader te plaatsen. Daartoe laat hij nu eens Andrea, de zus van grootoom Marcdel aan het woord, dan weer neemt hij als schrijver het heft in handen. ‘De onbevlekte’ opent met een veelzeggende droomscène, waarin Andrea de terugkeer van haar broer beleeft en hem, zoals weleer, bijna letterlijk ‘bemoedert’. In haar droom spreekt Marcel haar aan als ‘Mijn zuster en mijn moeder’. Hoe de verhoudingen binnen het gezin lagen, wordt door Mortier zonder ook maar één moment van opdringerigheid aangereikt: de dochter die eigenlijk een zoon had moeten zijn, de zoon die dan alle verantwoordelijkheid op de schouders wordt geschoven. In de hoofdstukken waarin de jonge(re) Marcel, de schrijver dus, naar voren treedt, cirkelt Mortier behoedzaam rond de vraag naar de zin van het schrijverschap en zoekt hij een evenwicht tussen authentieke documenten (de brieven van de grootoom die hij nu eindelijk kan inzien) en de esthetisering ervan: ‘Hier ben ik begonnen te schrijven, een manier om mijn bek open te trekken en hem tegelijk dicht te houden. Ik verwacht weinig van de woorden, zij misschien meer van mij.’ (p. 132) Dat hij zijn zoektocht binnen zijn eigen taalidioom zo overtuigend heeft vormgegeven, maakt van ‘De onbevlekte’ een overrompelend geheel. Zo bijv. vat hij in woorden wat zijn overgrootouders van hun huwelijksrelatie hebben gemaakt: ‘Ze wisselden weinig meer uit dan verbale morseberichten, de taal van echtelieden die al zo lang bij elkaar zijn dat ze aan niet eens een half woord genoeg hebben. Alles is al gezegd, alle ergernissen zijn weggesleten of ingeslikt of niet langer van tel. Tederheid was voor hen de splinters vermijden.’ (p. 50)

[Jooris van Hulle - 09/05/2020]