Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
De Bourgondische vorsten (1315-1530), 6de herwerkte editie Edward De Maesschalck 14/09/2020
Mijn lieve Calpurnia. Romeinse vrouwenportretten. Vertaald en toegelicht door Vincent Hunink. Ingeleid door Emily Hemelrijk Plinius 14/09/2020
Byzantijns Europa. Een geschiedenis Raymond Detrez 14/09/2020
De vrouw die van Picasso bleef houden. Vertaling door Paul van der Lecq Julia Blackburn 14/09/2020
De republiek of de dood. Philippicae en brieven. Vertaald en toegelicht door John Nagelkerken Cicero 14/09/2020
Kris Martin. Exit Philippe Van Cauteren, Jens Hoffmann en Tim Vanheers 14/09/2020
Broederstrijd in Korea. Het oneindige conflict tussen Noord en Zuid Sheila Miyoshi Jager 14/09/2020
Hölderlin. Biografie van een mysterieuze dichter Rüdiger Safranski 14/09/2020
Dondersteen Johan de Boose 07/09/2020
Peter de Grote. Een biografie Robert K. Massie 07/09/2020
Berichten van het front. Gedichten Anna Enquist 07/09/2020
De Val van Thomas G. Nelleke Noordervliet 07/09/2020
De kleine geschiedenis van de moderne kunst. Stromingen, werken, thema’s, technieken Susie Hedge 07/09/2020
Begeerte Manon Uphoff 07/09/2020
Romans. Vertaald en van aantekeningen en een nawoord voorzien door Froukje Slofstra I.S. Toergenjev 07/09/2020
Graz. De ochtend komt toch Bart Moeyaert 07/09/2020
De veelstemmige man. Verzameld toneelwerk 2007-2020 Ilja Leonard Pfeijffer 25/08/2020
Het stad in mij. Stadsgedichten 2018-2019 Maud Vanhauwaert 25/08/2020
Het failliet Arnoud van Adrichem 25/08/2020
Zat het snor? Een geschiedenis van kat en mens in de Lage Landen Erik Aerts 25/08/2020
12345678910...Laatste

De onbevlekte

Erwin Mortier
De onbevlekte
De Bezige Bij, 2020, 142 blz., EUR 20,99
ISBN: 9789403160603

Twintig jaar na zijn terecht veelgeprezen debuut ‘Marcel’ (1999) neemt Erwin Mortier in ‘De onbevlekte’ de draad van zijn verhaal rond grootoom Marcel Ornelis weer op. De lezer die ooit in ‘Marcel’ kennis nam van de feitelijke geschiedenis weet ondertussen wat de ‘vlek’ op de familiesaga precies inhield: Marcel sloot als jongeman aan bij de SS om de bolsjewieken een halt toe te roepen. Jeugdige overmoed, aangescherpt door de Vlaamsgezindheid van zijn familie? Of toch  - en ook – de oproep van op de kansel om tegen de goddeloze communisten te gaan vechten, zoals Mortier nu in ‘De onbevlekte’ suggereert in een zijdelings bemerking: ‘In hun klooster baden de nonnen voor zijn zielenheil tot de kralen van hun paternosters tussen hun vingerkoten vlam vatten, want hij had gevochten tegen de verschrikking van het bolsjewisme.’ (p. 29)?  Marcel sneuvelde in Oekraïne op 11 januari 1944, net geen tweeëntwintig jaar oud. Met ‘De onbevlekte’ is het kleinneef Erwin Mortier, die in de roman onder de naam Marcel wordt opgevoerd, er in de eerste plaats om te doen de feiten in een breder psychologisch kader te plaatsen. Daartoe laat hij nu eens Andrea, de zus van grootoom Marcdel aan het woord, dan weer neemt hij als schrijver het heft in handen. ‘De onbevlekte’ opent met een veelzeggende droomscène, waarin Andrea de terugkeer van haar broer beleeft en hem, zoals weleer, bijna letterlijk ‘bemoedert’. In haar droom spreekt Marcel haar aan als ‘Mijn zuster en mijn moeder’. Hoe de verhoudingen binnen het gezin lagen, wordt door Mortier zonder ook maar één moment van opdringerigheid aangereikt: de dochter die eigenlijk een zoon had moeten zijn, de zoon die dan alle verantwoordelijkheid op de schouders wordt geschoven. In de hoofdstukken waarin de jonge(re) Marcel, de schrijver dus, naar voren treedt, cirkelt Mortier behoedzaam rond de vraag naar de zin van het schrijverschap en zoekt hij een evenwicht tussen authentieke documenten (de brieven van de grootoom die hij nu eindelijk kan inzien) en de esthetisering ervan: ‘Hier ben ik begonnen te schrijven, een manier om mijn bek open te trekken en hem tegelijk dicht te houden. Ik verwacht weinig van de woorden, zij misschien meer van mij.’ (p. 132) Dat hij zijn zoektocht binnen zijn eigen taalidioom zo overtuigend heeft vormgegeven, maakt van ‘De onbevlekte’ een overrompelend geheel. Zo bijv. vat hij in woorden wat zijn overgrootouders van hun huwelijksrelatie hebben gemaakt: ‘Ze wisselden weinig meer uit dan verbale morseberichten, de taal van echtelieden die al zo lang bij elkaar zijn dat ze aan niet eens een half woord genoeg hebben. Alles is al gezegd, alle ergernissen zijn weggesleten of ingeslikt of niet langer van tel. Tederheid was voor hen de splinters vermijden.’ (p. 50)

[Jooris van Hulle - 09/05/2020]