Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Hendrik Werkman. Van Voerman tot Baalschem Han Steenbruggen (sam.) 28/11/2020
De verlichte middeleeuwen. Een ontdekkingsreis door de middeleeuwse wetenschap Seb Falk 28/11/2020
Een man met goede schoenen Rob van Essen 28/11/2020
De zeven levens van Abraham Kuyper. Portret van een ongrijpbare staatsman Johan Snel 28/11/2020
De Finse weduwe Mark Cloostermans 28/11/2020
Quarantaine. Dagboek in tijden van besmetting Ilja Leonard Pfeijffer 28/11/2020
De middeleeuwers. Mannen en vrouwen uit de Lage Landen, 450-900 Luit van der Tuuk en Leon Mijderwijk 28/11/2020
Handgeschreven Huub Oosterhuis 28/11/2020
De oren van Rembrandt. Oog voor het oor in de portretkunst. De oren van Rembrandt door de ogen van Jan van Driel Wim van der Beek 28/11/2020
De Ploeg extra muros. Laren-Drachten-Schwerin-Oranjewoud-Lódz-Amsterdam Peter Jordens e.a. 25/11/2020
75 Jaar bevrijding, 1944-1945. Het nieuws uit het laatste oorlogsjaar van dag tot dag Lambert Teuwissen, Mirjam van Elburg, Marieke de Vries, Annelies Hoelen en Olaf Hartjens 25/11/2020
De misplaatste sollicitant Leónidas Lamborghini (vert. Bodil Ponte) 25/11/2020
Karel en ik. Memento van Gustave van de Woestyne Johan De Smet, Leo Jansen, Peter Theunynck en Hans Vandevoorde (tekstbezorging en commentaar) 25/11/2020
Zonder papieren. Honderd humane gedichten (1950-2020) & Uitnodiging tot een poëzieautomaat Hans Magnus Enzensberger 25/11/2020
Voor de liefste. Russische liefdesverhalen Isaak Babel e.a. 25/11/2020
Verloren adel. De laatste dagen van de Russische aristocratie Douglas Smith 25/11/2020
Soldaat in Indonesië, 1945-1950. Getuigenissen van een oorlog aan de verkeerde kant van de geschiedenis Gert Oostindie 25/11/2020
Muizen en mensen John Steinbeck, Rébecca Dautremer (ill.) 25/11/2020
Ofwa Geert Buelens 25/11/2020
Trofee Gaea Schoeters 23/11/2020
12345678910...Laatste

Ibis. Een verwensing. Vertaald en toegelicht door Christiaan Caspers

Ovidius
Ibis. Een verwensing. Vertaald en toegelicht door Christiaan Caspers
Damon, 2020, 80 blz., EUR 14,90
ISBN: 9789463402880

Ovidius, die kent u natuurlijk van de Amores of zeker van de Metamorphoses, dat een soort van Bijbel van de antieke mythologie werd en een enorme invloed heeft gehad op de kunstgeschiedenis. Hij schrijft speels, grappig, frivool ook, en net dat kwam hem duur te staan. Een gedicht en een niet nader omschreven misstap deden hem bij Augustus uit de gratie vallen. Hij werd verbannen naar Tomis bij de Zwarte Zee, het huidige Constanța in Roemenië.                                                               Overmand door heimwee schreef hij er Tristia en Epistulae ex Ponto, klaagzangen over het harde leven in zijn ballingsoord. Hij produceerde er echter ook een klein curieus werk dat hij de titel Ibis meegaf: een litanie van verwensingen, vernoemd naar het voorwerp van zijn woede. De schrijver en de bestemmeling weten over wie het gaat, en dat moet voldoende zijn.                                           Uiteraard is al vaak gespeculeerd wie die Ibis kan zijn. Zeker is dat Ovidius zich met de keuze voor de schuilnaam in het literaire veld wou meten met Kallimachos, die onder dezelfde titel enkele eeuwen eerder ook een eind weg schold. Dat werk is jammer genoeg verloren. Augustus lijkt een voor de hand liggende optie, maar dat strookt dan weer niet met de smeekbedes in andere werken om de verbanning ongedaan te maken. Het prikkelendste idee is dat je de titel omgekeerd moet lezen, sibi, aan zichzelf dus. Het zou in elk geval in Ovidius’ oeuvre passen dat hij vol ironie zichzelf verwenst. Want verwensen doet hij. Hij verheugt zich op de miserie die al geweest is en vooral op wat nog moet komen. Bij momenten neemt dit stukje scheldpoëzie de vorm aan van een omgekeerde ode, waarbij hij de hele topiek van een omineuze geboortedag erbij haalt of ook de dochter en de vrouw niet onbesproken laat. Maar meestal gaat het om mythologische exempla, over het wrede lot van anderen dat Ibis mag overkomen. Ovidius’ favoriete speeltuin dus, waar hij de poeta doctus kan uithangen, maar ook weer sterk blijkt in wat hij ook al in de Metamorphoses presteerde: hele scheepscatalogen opsommen, maar op het gepaste moment, voor hij gaat vervelen of uit de bocht gaat, het toch over een andere boeg gooien. Veel te lang is Ibis afgedaan als een niemendalletje en het is pas recent dat men de precieze volgorde van zijn litanie van naderbij is gaan analyseren en dat er wel degelijk patronen blijken te zitten in het onheil dat hij over zijn tegenstander afroept. Grootste lichtpuntje en schamele troost voor hem is misschien dat Ibis wel zal voortleven in de herinnering, als naamgever van de rivier waarin Ovidius hem het liefst van al ziet verdrinken.  Christiaan Caspers heeft nu een vertaling klaar in vrije verzen die een plezier is om te lezen. De tekst is helder en er is ook een uitgebreid nawoord, maar er zijn geen verklarende noten. Dat is een terechte keuze, maar de lezer weze gewaarschuwd: uw mythologische kennis wordt danig getest als u zich laat meevoeren op deze dolle rit.  

[Dieter Wildemauwe - 19/11/2020]