In het genre politieke geschriften behoren anekdotes over incidenten en politici in parlementaire sferen tot de lievelingsliteratuur. De belangstellende lezer komt op dat vlak volop aan zijn trekken in het nieuwe boek, ‘De coulissen van de Wetstraat’ van VRT-journalist Ivan de Vadder. Zelf wordt hij erdoor mateloos geboeid. Hij noemt deze anekdotes de ‘vergeten verhalen’ uit de politieke geschiedenis. ‘Het zijn weetjes die zeker en vast wel het nieuws halen, maar nooit écht opduiken in de politieke geschiedenissen, zoals die achteraf worden geschreven’. Toch maken ze deel uit van het dagelijks leven van de politiekers, en van de mensen (lees vooral de journalisten) die erin ronddwalen.
In zijn inleiding beschrijft De Vadder hoe hij als journalist bij de BRT terechtkwam en de ladder beklom van de binnenlandse politieke journalistiek. In zijn boeiend geschreven boek behandelt hij in 25 hoofdstukken zo’n tweehonderd feiten en feitjes.
Beginnen doet hij zijn verzorgd uitgegeven boek met het alom bekende verhaal van de gebroeders Happart, die in 1972 het parlement kortstondig herschiepen in een beestenboel. Politicus Marc Eyskens sprak van een ‘neerhof’. Verder zijn er verhalen over de bestorming van het Paleis der Natie in 1920 door oud-strijders, en hoe het kwam dat de Belgische feestdag op 21 juli valt en niet op 27 augustus of op 4 oktober toen de Belgische onafhankelijkheid pas echt uitgeroepen werd.
Verder komen we alles te weten over parlementaire duellen. Het laatst bekende duel met de degen vond in 1967 plaats in Frankrijk tussen twee parlementsleden. Waarom vond in 1892 bij ons de laatste troonrede plaats, terwijl deze traditie nog steeds bestaat in bijvoorbeeld Nederland en Groot-Brittannië?
Hoe de simultaanvertaling in 1936 de redding of het ei van Columbus betekende voor heel wat communautaire twisten. Die twisten waren te wijten aan de onwil —sommigen zullen beweren domheid— van de Franstaligen om Nederlands te leren. België was daarmee het eerste land met parlementaire tolken.
Stippen we nog aan dat het boek ook verhalen brengt over stakende politici, ontvoerde politici, politici die reclame maken, dronken en lallende ‘excellenties’ (een bedrevenheid waarin vooral de Franstalige socialisten uitblinken), en dat er tot slot ook plaatsruimte in het boek is voor politici die op elkaar verliefd worden.
Al deze weetjes en anekdotes brengen het verre en nabije politieke verleden weer tot leven. Een boek dat je in een ruk kunt uitlezen of al grasduinend. Voor de geïnteresseerden: het boek bevat een register wat heel handig is.