London Calling. Francis Bacon, Lucian Freud, David Hockney, Paula Rego

Nog tot en met 7 juni loopt in het Kunstmuseum Den Haag de overzichtstentoonstelling ‘London Calling’. Daarin krijgt de bezoeker een overzicht van de naoorlogse Britse schilderkunst. Het is een primeur voor Nederland. In samenwerking met Tate brengt Kunstmuseum Den Haag een rijk beeld van hoogtepunten van de naoorlogse Britse schilderkunst. De namen in de ondertitel van de begeleidende publicatie klinken dan ook als klokken: Francis Bacon, Lucian Freud, David Hockney en Paula Rego.  Grote namen alleszins, die wel eens onder de noemer ‘School of London’ geplaatst worden. De naam ‘School of London’ werd pas in 1976 voor het eerst gebruikt door de in Londen werkende Amerikaanse kunstenaar Ronald B. Kitaj. Wat die kunstenaars bindt is in de eerste plaats hun habitat Londen. Maar daarnaast en eigenlijk in de eerste plaats hun keuze voor figuratieve kunst, terwijl de rest van de wereld koos voor abstractie en experimentele kunst. De menselijke figuur staat in hun schilderkunst centraal. Maar het gaat om eenheid in verscheidenheid: het werk van Bacon en Hockney is weliswaar figuratief maar vooral erg verscheiden. ‘London Calling’ toont -naast werken van vier ‘vlaggeschepen’ van de tentoonstelling- schilderijen van Michael Andrews, Frank Auerbach, Sandra Fisher, Denzil Forrester, Eva Frankfurther, R.B. Kitaj, Leon Kossoff, Celia Paul, Sylvia Sleigh en Lynette Yiadom-Boakye. Na het openingshoofdstuk waarin de tentoonstelling, de School of London en de moderne Britse schilderkunst worden belicht krijgen de veertien kunstenaars de nodige aandacht: naast een korte inleidende tekst komt van elk hun werk ruim aan bod. Tussen de portretten door komen achtereenvolgens de politieke en maatschappelijke context van het Londen in de periode rond 1976 aan bod, gevolgd door een hoofdstuk waarin de centrale positie van Francis Bacon wordt belicht, en tenslotte een hoofdstuk ‘Vele bescheiden levens’ waarin de aandacht voor het huiselijk interieur, het gezinsleven maar ook de beperkingen ervan in hun schilderkunst wordt belicht. Het boek wordt afgesloten met een lijst van de tentoongestelde werken, met de gebruikelijke technische gegevens, de herkomst én een verwijzing naar de bladzijde waar het tentoongestelde schilderij in het boek aan bod komt. “London Calling” is een mooi vormgegeven catalogus die uitnodigt om de tentoonstelling te bezoeken.