Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
De Bourgondische vorsten (1315-1530), 6de herwerkte editie Edward De Maesschalck 14/09/2020
Mijn lieve Calpurnia. Romeinse vrouwenportretten. Vertaald en toegelicht door Vincent Hunink. Ingeleid door Emily Hemelrijk Plinius 14/09/2020
Byzantijns Europa. Een geschiedenis Raymond Detrez 14/09/2020
De vrouw die van Picasso bleef houden. Vertaling door Paul van der Lecq Julia Blackburn 14/09/2020
De republiek of de dood. Philippicae en brieven. Vertaald en toegelicht door John Nagelkerken Cicero 14/09/2020
Kris Martin. Exit Philippe Van Cauteren, Jens Hoffmann en Tim Vanheers 14/09/2020
Broederstrijd in Korea. Het oneindige conflict tussen Noord en Zuid Sheila Miyoshi Jager 14/09/2020
Hölderlin. Biografie van een mysterieuze dichter Rüdiger Safranski 14/09/2020
Dondersteen Johan de Boose 07/09/2020
Peter de Grote. Een biografie Robert K. Massie 07/09/2020
Berichten van het front. Gedichten Anna Enquist 07/09/2020
De Val van Thomas G. Nelleke Noordervliet 07/09/2020
De kleine geschiedenis van de moderne kunst. Stromingen, werken, thema’s, technieken Susie Hedge 07/09/2020
Begeerte Manon Uphoff 07/09/2020
Romans. Vertaald en van aantekeningen en een nawoord voorzien door Froukje Slofstra I.S. Toergenjev 07/09/2020
Graz. De ochtend komt toch Bart Moeyaert 07/09/2020
De veelstemmige man. Verzameld toneelwerk 2007-2020 Ilja Leonard Pfeijffer 25/08/2020
Het stad in mij. Stadsgedichten 2018-2019 Maud Vanhauwaert 25/08/2020
Het failliet Arnoud van Adrichem 25/08/2020
Zat het snor? Een geschiedenis van kat en mens in de Lage Landen Erik Aerts 25/08/2020
12345678910...Laatste

Een wrang feest: hoe velen de bevrijding niet overleefden

Marjolein Bax
Een wrang feest: hoe velen de bevrijding niet overleefden
Balans, 2020, 314 blz., EUR 22,99
ISBN: 9789463820837

Op 4 mei 1945 capituleerden de Duitse troepen in Noordwest-Europa. In het toen nog bezette deel van Nederland, namelijk het westen van het land, bevonden zich nog 120.000 Duitse soldaten. Tot aan de algemene en onvoorwaardelijke capitulatie van Duitsland op 8 mei vielen er in West-Nederland nog 220 doden bij allerlei schietincidenten: 160 Nederlanders en zestig Duitsers. Hoe kon dat? Tv-redactrice Marjolein Bax schreef er een goed gedocumenteerd boek over.
In de capitulatievoorwaarden van 4 mei stond duidelijk gestipuleerd dat de Duitsers enkel maar door Canadese troepen mochten ontwapend worden. Tot aan hun komst (vanaf 7 mei) mochten de leden van de Binnenlandse Strijdkrachten (BS), een door de westerse geallieerden afgedwongen koepelorganisatie van het Nederlandse verzet, niet gewapend op straat komen. Laat staan Duitsers aanhouden en ontwapenen. Maar zoals ook in ons land was het verzet in mei 1945 fenomenaal gegroeid — in Vlaanderen was dat al in de septemberdagen van 1944 het geval. Officiële cijfers geven aan dat tijdens de bezettingsjaren het Nederlandse verzet zo’n 25. à 45.000 leden telde; tijdens de meidagen liep dat cijfer op tot het gigantische 150. à 260.000 lieden. Een dorp in Friesland telde tijdens de jaren 1943/1944 acht verzetsmensen. Plots in mei 1945 vermenigvuldigde dat cijfer zich tot 168. 
Deze al of niet terechte weerstanders waren doorgaans goed bewapend door droppings. In mei 1945 waren deze lui, veelal jonge avontuurlijke types, in een doldrieste en overenthousiaste stemming om hun wapens te kunnen gebruiken. “We wilden ze te lijf”. Met ‘ze’ werden uiteraard de goedgetrainde en bewapende Duitsers bedoeld.
Tot aan de komst van de geallieerden liep er in het nog bezette deel van het land, tussen de feestvierende menigte, vanaf 5 mei een explosief mengsel rond van onrustige Duitse soldaten die niet wisten wat de toekomst zou brengen —heel wat onder hen vreesden naar de Sovjet-Unie gedeporteerd te zullen worden—, angstige collaborateurs en onbesuisde verzetslieden. De Duitsers wisten dat ze enkel de geallieerden dienden te gehoorzamen.
Tegen de bevelen in trok een aantal  bewapende BS’ers de straat op om het tegen de Duitsers op te nemen. Op diverse plaatsen in West-Nederland kwam het tot een reeks schietincidenten waarbij de BS’ers het meestal dienden af te leggen tegenover de Duitse bezetters. Bovendien kwamen hierbij een aantal onschuldige burgers om het leven. 
Wat aan de BS’ers wel was toegestaan, was het aanhouden van collaborateurs en het kaalscheren van zogenaamde moffenmeiden, meisjes en vrouwen die een relatie met Duitse soldaten hadden, of ervan verdacht werden. 
Voor haar boek met de terecht gekozen titel Een wrang feest deed Marjolein Bax vier jaar onderzoek. Ze bezocht archieven, las kranten uit die tijd, spoorde dagboekfragmenten op, legde contact met behulpzame dorpsarchivarissen en heemkundigen en zocht getuigen op. Het resultaat is een glashelder geschreven boek, geïllustreerd met een reeks foto’s van slachtoffers. Achteraan haar boek staat een overzichtslijst met alle geregistreerde schietincidenten tussen 4 en 8 mei 1945. 
Opmerkelijk is ook dat de Canadezen achteraf geen enkele Duitser ter verantwoording riepen. Tevens werd ieder Nederlands verzoek tot uitlevering geweigerd. Wellicht had dat te maken omdat de BS zich niet aan de overeenkomst van 4 mei gehouden hadden. Van Nederlandse zijde werden de meeste doden van na 4 mei 1945 niet erkend als oorlogsslachtoffers, waardoor een uitkering uitbleef en sommige gezinnen in diepe armoede gestort werden.
Een historisch gefundeerd boek dat voor veel lezers een openbaring zal zijn. 
Met eindnoten en bibliografie. Een register ontbreekt.

[Pieter Jan Verstraete - 09/05/2020]