Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Big data Anne Vegter 26/10/2020
Heb lief en zie niet om Willem G. van Maanen 26/10/2020
Otto Skorzeny. Hitlers favoriete commando Stuart Smith 26/10/2020
Straks gaat het jenever sneeuwen. De mooiste jenevergedichten uit de Nederlandstalige literatuur René Smeets (samensteller) 26/10/2020
Mrs. Degas Arthur Japin 26/10/2020
Eigen + Beeld. Moderne sculptuur Beelden aan Zee Joost Bergman, Dick van Broekhuizen e.a. 26/10/2020
Oranje tegen de Zonnekoning. De strijd tussen Willem III en Lodewijk XIV om Europa. 8ste druk Luc Panhuysen 26/10/2020
Waar is mijn hoed? Johan Wambacq 26/10/2020
Voor permanente bewoning Anna de Bruyckere 26/10/2020
De eeuw van Jan De Lichte. Misdaad, verraad en revolutie in de 18de eeuw Elwin Hofman (red.) 20/10/2020
Keizer Karel V. Landsheer van de Nederlanden, Habsburgs wereldheerser Geoffrey Parker 20/10/2020
De leunstoel van de SS-officier. Het geheime leven van een nazi onthuld Daniel Lee 19/10/2020
De oorlog tegemoet. Nederlanders en de strijd om Spanje, 1936-1939 Lodewijk Petram en Samuël Kruizinga 19/10/2020
En de bomen. Gedichten Patrick Conrad 19/10/2020
En toen vonden ze mijn vader Andreas Jonkers 19/10/2020
De etsen van Charles Donker Wietske Blokker (red.) 19/10/2020
Jeruzalem. De biografie Simon Sebag Montefiore 13/10/2020
Geheim en gevaarlijk. Sekten en genootschappen door de eeuwen heen Jonathan J. Moore 13/10/2020
Reynaert de Vos, vertaling en nawoord René Broens Willem 13/10/2020
Bruna Hannelore Bedert 13/10/2020
12345678910...Laatste

Bruna

Hannelore Bedert
Bruna
Manteau, 2020, 110 blz., EUR 18,00
ISBN: 9789022337530

In opdracht van ‘Te Gek!?’ schreef Hannelore Bedert de novelle ‘Bruna’. Bedoeling van ‘Te Gek!?’ is maatschappelijke en psychologische problemen bespreekbaar te maken en op die manier het taboe dat erop rust, te doorbreken. In ‘Bruna’ gaat het specifiek om alcoholverslaving. Hoofdfiguur in de novelle is Laure, prof psychologie, gelukkig getrouwd, moeder van twee kinderen.  De harmonie die zij heeft weten te op te bouwen tussen professionele besognes en de zorg voor haar gezin, wordt bruusk verstoord als het derde kind in het gezin korte tijd voor de bevalling in de moederschoot afgestorven is. De novelle opent met een beklijvende scène: Laure ontdubbelt als het ware als ze tijdens de bevalling zichzelf van bovenaf waarneemt en beseft dat zij, net als haar overleden kind, gebroken is. Het breken heeft ongekende consequenties voor haar, ‘ik kijk naar mijn man en voel niks’, ze zoekt troost en vergetelheid in de drank. In haar steeds uitzichtlozer wordende situatie komt verandering als ze, na een bezoek aan het warenhuis om weer eens een nieuwe voorraad flessen in te slaan, aangesproken wordt door Bruna, een excentriek geklede en opzichtig opgemaakte tiener die geen blad voor de mond neemt: ‘Ik ken jouw soort’. Wat volgt is een door Bedert mooi opgebouwd spiegelverhaal: de tiener die haar moeder verloren is door de drankverslaving, de moeder Laure die haar kind verloor. Bruna heeft er zich doorgeslagen en leert Laure langzaam, maar overtuigd van haar gelijk, inzien dat er nog een toekomst mogelijk is zonder drank.  Ook al vanuit het spiegelperspectief speelt hier het gegeven dat Laure, die als prof psychologie de theorieën die ze doceert, niet op zichzelf weet toe te passen, bijna letterlijk de les wordt gespeld door Bruna.  Het jonge meisje dat de volwassen vrouw zelfs meesleurt naar een dancing (de bevrijding die van de dans kan uitgaan!), oordeelt noch veroordeelt, grijpt even terug naar eerder voor de hand liggende uitspraken als ‘soms moet je hulp durven vragen’ , maar legt dan direct weer bloot waar het in wezen om gaat: ‘Jij, mijn moeder, iedereen die het lef niet heeft om hulp te vragen. Want dat is het juist: je hebt lef nodig om je trots opzij te zetten.’ (p. 82)  Even nadrukkelijk als de psychologische benadering van het personage Laure  – haar schuldgevoel dat zij haar kind niet levend op de wereld heeft kunnen zetten – wordt diep ingezoomd op wat Bruna heeft meegemaakt, ‘ik wil niet aangeraakt worden. Een aanraking wil ik zelf beslissen, zelf onder controle hebben.’ (p. 103)  Het is de verdienste van Hannelore Berdert dat zij van ‘Bruna’ geen larmoyant verhaal heeft gemaakt, maar in de mate van het mogelijke en haalbare een mooie novelle heeft geschreven.

[Jooris van Hulle - 13/10/2020]