Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Geluiden voor de laatste dag Jozef Deleu 22/02/2021
De Republiek, 1477-1806 Jonathan Israel 21/02/2021
Al het blauw Peter Terrin 21/02/2021
De schaduw van Berlijn. Leven met de erfenis van het Kindertransport Jonathan Lichtenstein 21/02/2021
Samen / Al ‘t hope Rodaan Al Galidi & Maud Vanhauwaert 21/02/2021
Willem Lodewijk: stadhouder en strateeg (1560-1620-2020) Hanno Brand en Joop W. Koopmans [red.] 21/02/2021
Treinen en kamers Annelies Verbeke 21/02/2021
Toen gisteren nog vandaag was Marleen de Crée 21/02/2021
‘Je mag wel bang zijn, maar niet laf’. De enerverende en noodlottige geschiedenis van de familie Bakker Toni Boumans 21/02/2021
Raaf Roos Vlogman 21/02/2021
Ontbinding Piet Gerbrandy 21/02/2021
Het gewapende kind Aleidis Dierick 21/02/2021
Another history of art. 2500 jaar Europese kunstgeschiedenis Koenraad Jonckheere 14/02/2021
URA Yves Malysse & Kiki Verbeeck. Architectural projects 2002-2020 Lisa De Visscher, Eline Dehullu, Iwan Strauven (sam.) 14/02/2021
Max Blokzijl. Opkomst en ondergang van een journalist Kees Schaepman 14/02/2021
Het wereldrijk van het tweestromenland. De opkomst van Assyrië, Babylonië en Perzië Daan Nijssen 14/02/2021
Lijn van wee en wens Caro van Thuyne 14/02/2021
De Stem Jessica Durlacher 14/02/2021
Brood. Een geschiedenis van bakkers en hun brood Peter Scholliers 14/02/2021
JFK. Kennedy’s jonge jaren, 1917-1956 Fredrik Logevall 14/02/2021
12345678910...Laatste

De Familie Wachtman

Christiaan Alberdingk Thijm
De Familie Wachtman
Ambo/Anthos, 2021, 320 blz., EUR 22,99
ISBN: 9789026352508

Christiaan Alberdingk Thijm is advocaat en universitair docent. Het recht is zijn habitat. Dat blijkt uit zijn tweede roman. De rechtspleging is een beproefd onderwerp in de literatuur, van de duistere doolhoven in Kafka’s ‘Het Proces’ of Dickens’ ‘Bleak House’ tot de spitsvondige afwegingen in de romans van Anthony Trollope of heel recent in ‘De Kinderwet’ van Ian McEwan. Ook hier zorgen principes, motieven en onbedoelde gevolgen voor menselijke verwikkelingen. Philip Wachtman maakte als jong jurist ophef met een proefschrift over familierecht, meer bepaald over de noodzakelijke anonimiteit van spermadonoren. Ondertussen heeft deze hoofddocent nauwelijks nog wat gepubliceerd en heeft het Europees Hof een richtlijn uitgevaardigd dat spermadonoren niet langer anoniem moeten blijven. Voor Wachtman is dit een terugkeer naar het verleden, het verloochenen van al wat Nederland tot een progressief “gidsland” heeft gemaakt. Potentiële donoren zullen voortaan tweemaal nadenken. De nieuwe richtlijn treedt bovendien met terugwerkende kracht in werking, wat voor deze principiële jurist tegen elk rechtsbeginsel indruist. Philip Wachtman heeft het hard te verduren. Een met een studente genuttigde kop koffie maakt hem tot een “me-too” verdachte. De beschuldiging van plagiaat door een achterbakse concurrent voor een vacante leerstoel (in een uitgedunde faculteit familierecht) vergalt zijn promotiekansen. En zijn verhouding met een oud-studente dreigt spaak te lopen op haar niet ingeloste kinderwens. Wachtman weigert zijn zaad te laten keuren en heeft daar een reden voor. In het kader van zijn proefschrift begon hij zelf, volslagen incognito maar met regelmaat en jarenlang, sperma te doneren. Waarom? Achter zijn principiëel altruïsme gaan troebeler impulsen schuil. Een bezoek aan de donorkliniek kwam er meestal na een ruzie met zijn vriendin. Er is sprake van woede, maar ook: “Zijn kinderen, dat is zijn nalatenschap. Al die nazaten, met hetzelfde gedachtengoed, dezelfde principes, hetzelfde gevoel van rechtvaardigheid”, of “Ik schenk leven, geen relatie”. Als een studente hem stalkt in de overtuiging dat hij haar vader is, slaat hij op de vlucht. Naast de stem van academicus Wachtman is er die van zijn vriendin Freya, een mislukte toneelactrice (na seksuele intimidatie) die als de stem van “Felicity” duizenden kinderen doet dromen. Ook zij heeft een hele kroost op een afstand “verwekt”, maar ze wil zelf een kind. Verwikkelingen, bekentenissen en onthullingen leiden naar een tragi-komische ontknoping. De lezer blijft wel zitten met wat vragen. Waarom gunde Wachtman zijn vrouw, ook voor het arrest bekend werd, geen kind? Wil hij de “verlosser” van vele paren zijn, maar zonder eigen verantwoordelijkheid? En waarom doneert een erfelijk belaste donor zijn zaad? Wachtmans moeder werd geïnterneerd. De roman speelt zich af in een zeer herkenbaar Amsterdam en schetst een ontluisterend beeld van de academische incrowd. De taal is vrij droog en de dialogen klinken vaak stroef. De roman maakt duidelijk hoe principieel recht en fragiele menselijke realiteit kunnen botsen, met vaak moeilijke keuzes en dramatische situaties tot gevolg.           

[Johan De Haes - 11/01/2021]