Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Lijf der zotheid. Lichaam en geest in de late middeleeuwen Wendy Wauters 09/11/2026
Occulte complotten en samenzweringen Ruud Vermeer 09/11/2026
Tussen culturen. De Arabische kijk op vroegmiddeleeuws Europa Luit van der Tuuk 09/11/2026
Het oude Griekenland in vijftig monumenten (vert. Gertjan Wallinga) David Stuttard 09/11/2026
Angkor. Het mysterie van Cambodja Irini Biezeveld en Sophie Biard (red.) 09/11/2026
Auguste Viktoria, de laatste keizerin van Duitsland. Haar leven en werk in Duitsland, haar ballingschap in Nederland Alexandra von Ilsemann 09/11/2026
Het huis dat tussen vriend en vijand staat. De militaire opeisingen, 1938-1946 Marc Verschooris 09/11/2026
U2 Compleet. Het verhaal van de 291 songs Donien Clauteaux 09/11/2026
Retour Westerbork. Ilse Leembruggen von Lieben (1873-1961) Mark Goedhart 09/11/2026
Etikhove 1925-1930. Een cultuurgeschiedenis Stefan van den Bossche 09/11/2026
Kursaal Oostende Léon Stynen. Totaalkunstwerk Els Degryse, Marc Dubois, Kurt Van Eeghem en Ann Verdonck 03/11/2026
Waarom? Het doel van het universum (vert. Albert Witteveen) Philip Goff 03/11/2026
De resten Toni Coppers 03/11/2026
Breendonk. Een nieuwe geschiedenis Dimitri Roden 03/11/2026
Whistler. Dandy en dwarsdenker Edwin Becker, James Finch en Renske Suijver 03/11/2026
Top 2000 catalogus. Alle singles op een rij Ron Dam 03/11/2026
Onze vrouw in het Vaticaan. Belevenissen van een correspondent in Rome Andrea Vreede 03/11/2026
Oog voor natuur. De ecologie van landschapsschilderkunst (1500-1700) Marieke van den Doel (red.) 26/10/2026
Rui Chafes X Alberto Giacometti - Gris Vide Cris III Brigitte Bloksma, Helena de Freitas, Doris von Drathen, Hugo Daniel, Dick van Broekhuizen en Rui Chafes 26/10/2026
Het gebeurt, het gebeurt elke dag Christophe Vekeman 26/10/2026
12345678910...Laatste

De Familie Wachtman

Christiaan Alberdingk Thijm
De Familie Wachtman
Ambo/Anthos, 2021, 320 blz., EUR 22,99
ISBN: 9789026352508

Christiaan Alberdingk Thijm is advocaat en universitair docent. Het recht is zijn habitat. Dat blijkt uit zijn tweede roman. De rechtspleging is een beproefd onderwerp in de literatuur, van de duistere doolhoven in Kafka’s ‘Het Proces’ of Dickens’ ‘Bleak House’ tot de spitsvondige afwegingen in de romans van Anthony Trollope of heel recent in ‘De Kinderwet’ van Ian McEwan. Ook hier zorgen principes, motieven en onbedoelde gevolgen voor menselijke verwikkelingen. Philip Wachtman maakte als jong jurist ophef met een proefschrift over familierecht, meer bepaald over de noodzakelijke anonimiteit van spermadonoren. Ondertussen heeft deze hoofddocent nauwelijks nog wat gepubliceerd en heeft het Europees Hof een richtlijn uitgevaardigd dat spermadonoren niet langer anoniem moeten blijven. Voor Wachtman is dit een terugkeer naar het verleden, het verloochenen van al wat Nederland tot een progressief “gidsland” heeft gemaakt. Potentiële donoren zullen voortaan tweemaal nadenken. De nieuwe richtlijn treedt bovendien met terugwerkende kracht in werking, wat voor deze principiële jurist tegen elk rechtsbeginsel indruist. Philip Wachtman heeft het hard te verduren. Een met een studente genuttigde kop koffie maakt hem tot een “me-too” verdachte. De beschuldiging van plagiaat door een achterbakse concurrent voor een vacante leerstoel (in een uitgedunde faculteit familierecht) vergalt zijn promotiekansen. En zijn verhouding met een oud-studente dreigt spaak te lopen op haar niet ingeloste kinderwens. Wachtman weigert zijn zaad te laten keuren en heeft daar een reden voor. In het kader van zijn proefschrift begon hij zelf, volslagen incognito maar met regelmaat en jarenlang, sperma te doneren. Waarom? Achter zijn principiëel altruïsme gaan troebeler impulsen schuil. Een bezoek aan de donorkliniek kwam er meestal na een ruzie met zijn vriendin. Er is sprake van woede, maar ook: “Zijn kinderen, dat is zijn nalatenschap. Al die nazaten, met hetzelfde gedachtengoed, dezelfde principes, hetzelfde gevoel van rechtvaardigheid”, of “Ik schenk leven, geen relatie”. Als een studente hem stalkt in de overtuiging dat hij haar vader is, slaat hij op de vlucht. Naast de stem van academicus Wachtman is er die van zijn vriendin Freya, een mislukte toneelactrice (na seksuele intimidatie) die als de stem van “Felicity” duizenden kinderen doet dromen. Ook zij heeft een hele kroost op een afstand “verwekt”, maar ze wil zelf een kind. Verwikkelingen, bekentenissen en onthullingen leiden naar een tragi-komische ontknoping. De lezer blijft wel zitten met wat vragen. Waarom gunde Wachtman zijn vrouw, ook voor het arrest bekend werd, geen kind? Wil hij de “verlosser” van vele paren zijn, maar zonder eigen verantwoordelijkheid? En waarom doneert een erfelijk belaste donor zijn zaad? Wachtmans moeder werd geïnterneerd. De roman speelt zich af in een zeer herkenbaar Amsterdam en schetst een ontluisterend beeld van de academische incrowd. De taal is vrij droog en de dialogen klinken vaak stroef. De roman maakt duidelijk hoe principieel recht en fragiele menselijke realiteit kunnen botsen, met vaak moeilijke keuzes en dramatische situaties tot gevolg.           

[Johan De Haes - 11/01/2021]