Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
U wordt door niemand verwacht. Nederlandse joden na kampen en onderduik Michal Citroen 05/05/2021
Dodenberg Christian de Coninck 05/05/2021
Het huis van de dichter Herman Leenders 05/05/2021
Sabines oorlog: hoe mijn moeder de kampen overleefde Eva Taylor-Tazelaar 05/05/2021
Overleven als Nacht und Nebel. Een verhaal van twee jaar geweld en ontbering Pieter Paul Baeten 05/05/2021
Bespiegelingen van een schuldige toeschouwer Thomas Merton 05/05/2021
De kast Leo Pleysier 05/05/2021
Ik is een ander – Septologie III-V Jon Fosse 05/05/2021
De doden voorbij Jo Claes 05/05/2021
Ik schrijf gedichten omdat ik een toeval ben Jidi Majia 05/05/2021
Roedel. Een alternatieve geschiedenis van Joegoslavië Guido van Hengel 05/05/2021
Erasmus dwarsdenker. Een biografie Sandra Langereis 05/05/2021
Daar werd wat gruwelijks verricht. Slavernij in Nederlands-Indië Reggie Baay 05/05/2021
Het leugenlabyrint Paul Binnerts 05/05/2021
Op de weg van Appia. Een capriccio reisgedicht van Rome naar Brindisi, met tekeningen van Bart Pluym Michaël Vandebril 28/04/2021
XVI. De zinderende 16e eeuw. Habsburgers, heksen, ketters & oproer in de Lage Landen Francis Weyns 28/04/2021
Historische atlas van Zeeland. Stad en dorp, land en water in vier eeuwen cartografie Aad P. de Klerk 28/04/2021
Churchill en de Blitz Erik Larson 28/04/2021
Napoleon de Grote Andrew Roberts 28/04/2021
Vrijheid. Een woelige geschiedenis Annelien de Dijn 28/04/2021
12345678910...Laatste

Samen / Al ‘t hope

Rodaan Al Galidi & Maud Vanhauwaert
Samen / Al ‘t hope
PoëzieCentrum, 2021, 24 blz., EUR 0,00
ISBN: 9789056552299

Het thema van de Poëzieweek is ‘samen’. Voor de editie 2021 deden de organisatoren beroep op het duo Rodaan Al Galidi (1971) en Maud Vanhauwaert (1984).  Beide dichters brengen respectievelijk 5 en 4 gedichten rond het thema. De vijf gedichten van Rodaan Al Galidi betreffen een dreigende wereld, een wereld die op zichzelf ook bedreigd is. Hij brengt dit aan de hand van alledaagse voorvallen: groenten kuisen, de seizoenen, de verjaardag van een kind van 3 jaar. ‘Er zullen altijd onschuldige slachtoffers zijn/voor onschuldige moordenaars’ besluit het eerste gedicht ‘Samen met een psychopate’. ‘Onze winter beschermt tegen het gevaarlijke buiten’ en ‘Niet slechts/ een minuut stilte…/De wereld/ heeft decennia/mond houden nodig.’, zijn de eindverzen van gedicht 2 en 3. Maud Vanhauwaert verwoordt ‘samen’ op zijn West-Vlaams van haar grootmoeder als ‘al ’t hope’ en gebruikt een quote van deze en zes andere tekstfragmenten die haar troffen om vier ‘verwoede pogingen tot coalitievorming’ te schrijven, vier gedichten waarin deze quotes verwerkt worden. ‘We werken lang om te hopen/ik wil dat zijn, die, dit, dat zijn // Je bent nooit ’t hope / dat hakt in’ schrijft Vanhauwaert in II.Tweede poging tot coalitievorming (waarin de woorden vrij zijn). Twee heel verschillende stemmen samen gebracht rond een actueel onderwerp, waar beide auteurs elkaar vinden: samen, ‘t hope.

[Stefaan Pennynck - 21/02/2021]