Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Het vrouwelijk oog wil ook wat. Vrouwen als opdrachtgevers, verzamelaars en kunstenaars Jitske Jasperse 18/09/2021
Monument van mijn denken. Brieven & Redevoeringen (Vert. Jeroen Bons) Isocrates 14/09/2021
Antwerpen. De gloriejaren Michael Pye 14/09/2021
Dubbelblind (vert. Nicolette Hoekmeijer) Edward St Aubyn 14/09/2021
Tunnel 29. Liefde, spionage en verraad: de spectaculairste ontsnapping uit Oost-Berlijn Helena Merriman 14/09/2021
Victorien, ik hou van je Kees ‘t Hart 14/09/2021
2050 Peter Verhelst 14/09/2021
Levensmuren. De wereld rond mijn zomerhuis Nina Burton 14/09/2021
‘Sterven in het bed waarin ik geboren ben.’ Een biografie van Felix de Boeck (1898-1995) David Veltman 14/09/2021
Nescio. Leven en werk van J.H.F. Grönloh Lieneke Frerichs 14/09/2021
De Sint-Pietersabdij in Oudenburg (Heraldiek van abdijen en kloosters 38) Jean Luc Meulemeester en Marc Van de Cruys 14/09/2021
Maria Magdalena. Kroongetuige, zondaar, feminist Loes Visch (red.) 14/09/2021
Een goede moeder Jan van Mersbergen 14/09/2021
Het proces van Sören Qvist Janet Lewis 14/09/2021
Virgula Sasja Janssen 14/09/2021
Oranje tegen Spanje (1500-1648) Edward De Maesschalck 14/09/2021
De overtocht – Filosofische blik op een psychose Berry Vorstenbosch 14/09/2021
Eleanor Marx: een leven Rachel Holmes 14/09/2021
Roeivlucht Mark van Tongele 14/09/2021
Het web van omtrek Paul Demets 14/09/2021
12345678910...Laatste

De hemel is altijd paars

Sholeh Rezazadeh
De hemel is altijd paars
Ambo/Anthos, 2021, 181 blz., EUR 21,99
ISBN: 9789026346118

Arghavan, de vertellende ik in ‘De hemel is altijd paars’, de debuutroman van de Nederlands-Iraanse schrijfster Sholeh Rezazadeh, runt in Amsterdam een tweedehandswinkel, ‘zo gaan mijn dagen voorbij. Ik drink mijn thee, repareer kledingstukken, beantwoord e-mails en plaats foto’s van de nieuw binnengekomen stukken op sociale media. Soms verzin ik een verhaal bij de spullen en hun vorige eigenaar.’ (p. 8)  Vanachter de kassa heeft ze zicht op de judasbomen – haar naam ‘Arghavan’ betekent ‘judasboom’ – die ‘ieder uur van de dag een ander soort schoonheid tonen’ en nu door een beslissing van de gemeente omgezaagd zullen worden. Met deze bij aanvang van de roman aangereikte gegevens zet Rezazadeh de thematiek van haar roman in perspectief: ‘De hemel is altijd paars’ is een roman over loslaten en verlies, over de schoonheid en de eigenheid van een diep doorleefd gevoel voor de natuur. Praten doet zij het liefst met de bomen, zeker wanneer ze in de figuur van de oude Johan een zielsgenoot heeft gevonden. Even lijkt het erop dat ook de jongere man Mees, een musicus op wie ze hopeloos verliefd raakt, bereid is mee te gaan in haar eigen denk- en gevoelswereld. Tot zal blijken dat hij geen afstand kan doen van zijn westers denkpatroon, ‘ik weet niet zeker of ik ertegen kan. Tegen zoveel verschil, zoveel emotie. Ik doe mijn best om jou te begrijpen, maar meestal kan ik het echt niet. We kunnen geen normale relatie met elkaar hebben.’ (p. 145)  Aan haar zoektocht naar een eigen plaats in haar nieuwe leefwereld verbindt Arghavan in haar relaas de herinnering aan haar kindertijd en jeugd in Tabriz. Weer wordt het een verhaal van loslaten en verlies: waarom zij naar Nederland is uitgeweken, heeft te maken met het besef dat zij haar vader is kwijtgespeeld door diens opiumverslaving en de brute reacties van haar moeder. Hoe zij met zichzelf, haar verleden en haar onzekere toekomst in een cultuur die ze niet doorgrondt, in het reine moet zien te komen, wordt passend samengevat door Johan: ‘Niet alleen de bomen, maar ook andere wezens in de wereld zijn blij om te leven en ze leven gewoon door. Wij mensen zijn de enigen die onszelf en anderen smoren met verwachtingen. We willen succes hebben in plaats van geluk en we zijn steeds op zoek naar een volgend succes. Speel dat spel niet mee.’ (p. 111) ‘De hemel is altijd paars’ confronteert de verstilling van de poëzie met de drang in alles altijd weer te moeten presteren en de beste te zijn. Sholeh Rezazadeh heeft de juiste toon en de juiste invalshoek gevonden om dit voor de lezer voelbaar te maken in een beklijvende roman.

[Jooris van Hulle - 03/04/2021]