Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Klara en de zon. Roman vertaald door Peter Bergsma Kazuo Ishiguro 08/06/2021
Raam, sleutel Robbert Welagen 08/06/2021
Dagboek uit Bergen-Belsen, maart 1944 – april 1945. Met een inleiding en bezorgd door Saskia Goldschmidt Renate Laqueur 08/06/2021
Brueghel en tijdgenoten. Kunst als verborgen verzet Lars Hendrikman en Dorien Tamis (red.) 08/06/2021
Chinatown Ronelda S. Kamfer 08/06/2021
De onvermoede schatkamer van de Duitse barokmuziek van Schütz tot Bach (1650-1700) Ignace Bossuyt 08/06/2021
Gebed tot de leegte Claude van de Berge 08/06/2021
De Lage Landen. Een geschiedenis voor vandaag Marnix Beyen, Judith Pollmann en Henk te Velde 08/06/2021
Gezelle in context: taal, macht en identiteit Julien Vermeulen 08/06/2021
De onfortuinlijke. Adolf Eichmanns Argentijnse jaren Ariel Magnus 08/06/2021
Een luchtbel in een vluchtige rivier Jean Pierre Rawie 08/06/2021
Vaarwel. Achtergelaten gedichten Lucebert 01/06/2021
Willem Drees. Daadkracht en idealisme Jelle Gaemers 01/06/2021
Architect Victor Bourgeois 1897-1962. Modernity, Tradition & Neutrality Iwan Strauven 01/06/2021
Expeditie kunst Sofie Van de Velde 01/06/2021
Kroongetuige. Een ooggetuigenverslag uit de hel van de Chinese concentratiekampen Sayragul Sauytbay en Alexandra Cavelius 01/06/2021
Soldaat van Napoleon (1806-1815) Joost Welten met medewerking van Lena Reyners en Johan De Wilde 01/06/2021
Autonomie [En andere verhalen voor kinderen van onze tijd] Harold Polis 01/06/2021
Rook! Yves Bondue 01/06/2021
Vijanden van Rome. Van Hannibal tot Attila de Hun Philip Matyszak 01/06/2021
12345678910...Laatste

De hemel is altijd paars

Sholeh Rezazadeh
De hemel is altijd paars
Ambo/Anthos, 2021, 181 blz., EUR 21,99
ISBN: 9789026346118

Arghavan, de vertellende ik in ‘De hemel is altijd paars’, de debuutroman van de Nederlands-Iraanse schrijfster Sholeh Rezazadeh, runt in Amsterdam een tweedehandswinkel, ‘zo gaan mijn dagen voorbij. Ik drink mijn thee, repareer kledingstukken, beantwoord e-mails en plaats foto’s van de nieuw binnengekomen stukken op sociale media. Soms verzin ik een verhaal bij de spullen en hun vorige eigenaar.’ (p. 8)  Vanachter de kassa heeft ze zicht op de judasbomen – haar naam ‘Arghavan’ betekent ‘judasboom’ – die ‘ieder uur van de dag een ander soort schoonheid tonen’ en nu door een beslissing van de gemeente omgezaagd zullen worden. Met deze bij aanvang van de roman aangereikte gegevens zet Rezazadeh de thematiek van haar roman in perspectief: ‘De hemel is altijd paars’ is een roman over loslaten en verlies, over de schoonheid en de eigenheid van een diep doorleefd gevoel voor de natuur. Praten doet zij het liefst met de bomen, zeker wanneer ze in de figuur van de oude Johan een zielsgenoot heeft gevonden. Even lijkt het erop dat ook de jongere man Mees, een musicus op wie ze hopeloos verliefd raakt, bereid is mee te gaan in haar eigen denk- en gevoelswereld. Tot zal blijken dat hij geen afstand kan doen van zijn westers denkpatroon, ‘ik weet niet zeker of ik ertegen kan. Tegen zoveel verschil, zoveel emotie. Ik doe mijn best om jou te begrijpen, maar meestal kan ik het echt niet. We kunnen geen normale relatie met elkaar hebben.’ (p. 145)  Aan haar zoektocht naar een eigen plaats in haar nieuwe leefwereld verbindt Arghavan in haar relaas de herinnering aan haar kindertijd en jeugd in Tabriz. Weer wordt het een verhaal van loslaten en verlies: waarom zij naar Nederland is uitgeweken, heeft te maken met het besef dat zij haar vader is kwijtgespeeld door diens opiumverslaving en de brute reacties van haar moeder. Hoe zij met zichzelf, haar verleden en haar onzekere toekomst in een cultuur die ze niet doorgrondt, in het reine moet zien te komen, wordt passend samengevat door Johan: ‘Niet alleen de bomen, maar ook andere wezens in de wereld zijn blij om te leven en ze leven gewoon door. Wij mensen zijn de enigen die onszelf en anderen smoren met verwachtingen. We willen succes hebben in plaats van geluk en we zijn steeds op zoek naar een volgend succes. Speel dat spel niet mee.’ (p. 111) ‘De hemel is altijd paars’ confronteert de verstilling van de poëzie met de drang in alles altijd weer te moeten presteren en de beste te zijn. Sholeh Rezazadeh heeft de juiste toon en de juiste invalshoek gevonden om dit voor de lezer voelbaar te maken in een beklijvende roman.

[Jooris van Hulle - 03/04/2021]