Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
De antiterroristen. De Europese strijd tegen het anarchisme 1890-1914 Wouter Klem 20/09/2022
1672. Het rampjaar van de Republiek Arnout van Cruyningen 20/09/2022
Maria Sibylla Merian. Changing the Nature of Art and Science Bert van de Roemer, Florence Pieters, Hans Mulder, Kay Etheridge en Marieke van Delft (red.) 20/09/2022
De schone slaapsters. Roman. Vert. en nawoord Cornelis Ouwehand Yasunari Kawabata 20/09/2022
De reis van de Spanjaarden naar de Molukken. Verslag van een ooggetuige, Vert. Théo Buckinx Antonio Pigafetta 20/09/2022
Wat stilte wil Arthur Japin 20/09/2022
Moederskind. De beginjaren van een schrijver. Vert. Henny Corver Howard Jacobson 20/09/2022
De tsaar in Zaandam. De reizen van Peter de Grote naar Nederland Rob Hartmans 20/09/2022
Kinderspel Paul Cleave 20/09/2022
Het evangelie van de nieuwe wereld. Vert. Saskia Taggenbrock en Martine Woudt Maryse Condé 20/09/2022
Femina. Een nieuwe geschiedenis van de Middeleeuwen via de vrouwen die daaruit zijn geschrapt Janina Ramirez 20/09/2022
Mevrouw Caliban. Vert. Lisette Graswinckel. Nawoord Rivka Galchen Rachel Ingalls 20/09/2022
Het gevaar van Cliffrock Castle Josephine Rombouts 20/09/2022
waarom vogels Edzard Mik 20/09/2022
Otobong Nkanga. Underneath the shade. We lay grounded Michel Dewilde (red.) 28/08/2022
Tussen geld en God. Dostojevski voor beginners Arthur Langeveld 28/08/2022
De heilige natuur Karen Armstrong 28/08/2022
Heidelberg Martijn Simons 28/08/2022
Van A tot Z, of toch bijna Lieven Vandekerckhove 28/08/2022
Rede over de menselijke waardigheid. Vert. & aantekeningen Michiel Op de Coul. Inl. & nawoord Jan Papy Pico della Mirandola 28/08/2022
12345678910...Laatste

De grote zomer. Vertaald uit het Duits door Lucienne Pruijs

Ewald Arenz
De grote zomer. Vertaald uit het Duits door Lucienne Pruijs
Nieuw Amsterdam, 2022, 303 blz., EUR 23,99
ISBN: 9789046829615

“De Werther had ik altijd saai gevonden, maar op dat moment, in die telefooncel op die stille zonnige middag, werd ik vanbinnen zo door elkaar geschud dat ik ineens begreep dat sommige mensen op een gegeven moment deze orkaan vanbinnen niet meer uithielden.” Frieder Büchner is een prille adolescent die de familievakantie aan zich ziet voorbijgaan omdat hij de proefwerken latijn en wiskunde moet overdoen. Hij trekt in bij zijn grootouders om te studeren onder de strenge voogdij van opa, een schijnbaar kille maar indrukwekkende biochemicus en laboratoriumdirecteur. Op een dag maakt hij kennis in het stedelijk zwembad met Beate, een betoverende verschijning die hem leert de angst te overwinnen om van een hogere plank te duiken. Het betekent voor de verliefde jongen het begin “van die ene zomer die alles verandert”. Het fenomeen van een eerste liefde, de ontregeling, de hoogtes en laagtes, de pijnlijke en euforische onbeholpenheid is geen nieuw literair gegeven. Ivan Toergenjev en Alain Fournier wisten ervan, en met ‘Terug tot Ina Daman’ gaf Simon Vestdijk het onverwoestbare genre een gedenkwaardige Nederlandse invulling. Auteur en gymnasiumleraar Ewald Arenz (net als Frieder was hij zestien in 1981) maakte een lichte en toch enigszins uitgediepte bewerking van het onderwerp. Opvallend bij Arenz is de uitgesproken aandacht voor de geluiden en geuren, de zomerse achtergrond van deze verliefdheid (“De wijn en de rozen in de andere tuin, Johanns sigaret en Beate naast me …de geuren vermengden zich tot een zomernachtparfum”). Er is ook de jeugdige solidariteit tegenover een plots vreemde volwassen wereld.  De “bende van vier” bestaat, behalve uit Friedrich en Beate, uit de iets oudere zuster Alma, die in een bejaardentehuis werkt, en vriend Johann die na de dood van zijn vader in een psychose belandt. Dat zal Frieders relatie met Beate op scherp zetten. De oude en geheimzinnige liefde in moeilijke omstandigheden van de grootouders werkt als “repoussoir” voor al die exclusieve gevoelens van jeugdige verliefdheid,  en suggereert – de zomer is die van 1981 – dat het leed van de Tweede Wereldoorlog nog lang niet vergeten is. Jeugdig jargon als megatof, gigagroot, keigaaf of cool zorgen dan weer voor een tijdgebonden parfum.   Psychologisch geloofwaardig is de aanwezigheid van de dood en het besef van voorbijgaan  in dit verslag van een prille verliefdheid (Frieder denkt vroegwijs “dat in alle begin, altijd al het einde besloten lag”). Het verhaal van de zomer wordt telkens onderbroken door korte, cursief gedrukte teksten waarin Frieder, veel later en in een melancholische herfststemming, een graf opzoekt dat halverwege het boek dat van zijn overleden grootouders blijkt te zijn en niet dat van Beate, zoals een op romantische tragiek beluste lezer aanvankelijk misschien had vermoed. Goethes Werther is van 1774. Dit is 1981 en de wereld van deze jongeren zou “keicool” moeten zijn. Al lukt dat niet altijd. Zeker niet als de vier vrienden besluiten om samen een grafperceel te kopen.

[Johan De Haes - 05/08/2022]