Hieronder vindt u de jongste recensies. Selecteer een genre, vervolgens selecteer de recensie die u wenst u te bekijken en klik tenslotte op 'Lees recensie'.

Zoeken  Genre 

 TitelAuteurDatum
Mondriaan in Woord en Beeld Louis Veen 12/08/2022
Passage naar Rome. De opzienbarende bekeringsreis van koningin Christina van Zweden 1654-1655 Frans Godfroy 12/08/2022
God. Een anatomisch onderzoek Francesca Stavrakopoulou 12/08/2022
Het gele behang en andere verhalen. Geselecteerd en vertaald door Tjadine Stheeman Charlotte Perkins Gilman 12/08/2022
Nastja’s tranen. Vertaald uit het Duits door Anne Folkertsma Natascha Wodin, 12/08/2022
Moord op hole vier Jan Smets 12/08/2022
De ijzeren schaduw Stefano Siggia 05/08/2022
De grote zomer. Vertaald uit het Duits door Lucienne Pruijs Ewald Arenz 05/08/2022
Alfabels Wiel Kusters & Joep Bertrams 05/08/2022
Een leven als ‘man of letters’. Biografie van David Hume Ton Vink 05/08/2022
Nieuweling Marion Bruinenberg 05/08/2022
Albert Pepermans. Ca suffit? Christine Vuegen 01/08/2022
Superhelden sterven niet Piet Baete 31/07/2022
Anders. Gender door de ogen van een primatoloog Frans De Waal 31/07/2022
Paul McCartney: De biografie Philip Norman 31/07/2022
Indiculus. Heidense en bijgelovige rituelen uit de vroege middeleeuwen Luit van der Tuuk 31/07/2022
Exodus. De impact van een Bijbelse migratie Marleen Reynders 31/07/2022
Gevleugelde geschiedenis van Nederland. De Nederlanders en hun vogels Jan Luiten van Zanden, Helena Čordašev en Erik de Bruin (red.) 30/07/2022
Hoor, of is dat geen muziek? Tomas Serrien 30/07/2022
Quatre-mains Bart Debbaut 30/07/2022
12345678910...Laatste

De grote zomer. Vertaald uit het Duits door Lucienne Pruijs

Ewald Arenz
De grote zomer. Vertaald uit het Duits door Lucienne Pruijs
Nieuw Amsterdam, 2022, 303 blz., EUR 23,99
ISBN: 9789046829615

“De Werther had ik altijd saai gevonden, maar op dat moment, in die telefooncel op die stille zonnige middag, werd ik vanbinnen zo door elkaar geschud dat ik ineens begreep dat sommige mensen op een gegeven moment deze orkaan vanbinnen niet meer uithielden.” Frieder Büchner is een prille adolescent die de familievakantie aan zich ziet voorbijgaan omdat hij de proefwerken latijn en wiskunde moet overdoen. Hij trekt in bij zijn grootouders om te studeren onder de strenge voogdij van opa, een schijnbaar kille maar indrukwekkende biochemicus en laboratoriumdirecteur. Op een dag maakt hij kennis in het stedelijk zwembad met Beate, een betoverende verschijning die hem leert de angst te overwinnen om van een hogere plank te duiken. Het betekent voor de verliefde jongen het begin “van die ene zomer die alles verandert”. Het fenomeen van een eerste liefde, de ontregeling, de hoogtes en laagtes, de pijnlijke en euforische onbeholpenheid is geen nieuw literair gegeven. Ivan Toergenjev en Alain Fournier wisten ervan, en met ‘Terug tot Ina Daman’ gaf Simon Vestdijk het onverwoestbare genre een gedenkwaardige Nederlandse invulling. Auteur en gymnasiumleraar Ewald Arenz (net als Frieder was hij zestien in 1981) maakte een lichte en toch enigszins uitgediepte bewerking van het onderwerp. Opvallend bij Arenz is de uitgesproken aandacht voor de geluiden en geuren, de zomerse achtergrond van deze verliefdheid (“De wijn en de rozen in de andere tuin, Johanns sigaret en Beate naast me …de geuren vermengden zich tot een zomernachtparfum”). Er is ook de jeugdige solidariteit tegenover een plots vreemde volwassen wereld.  De “bende van vier” bestaat, behalve uit Friedrich en Beate, uit de iets oudere zuster Alma, die in een bejaardentehuis werkt, en vriend Johann die na de dood van zijn vader in een psychose belandt. Dat zal Frieders relatie met Beate op scherp zetten. De oude en geheimzinnige liefde in moeilijke omstandigheden van de grootouders werkt als “repoussoir” voor al die exclusieve gevoelens van jeugdige verliefdheid,  en suggereert – de zomer is die van 1981 – dat het leed van de Tweede Wereldoorlog nog lang niet vergeten is. Jeugdig jargon als megatof, gigagroot, keigaaf of cool zorgen dan weer voor een tijdgebonden parfum.   Psychologisch geloofwaardig is de aanwezigheid van de dood en het besef van voorbijgaan  in dit verslag van een prille verliefdheid (Frieder denkt vroegwijs “dat in alle begin, altijd al het einde besloten lag”). Het verhaal van de zomer wordt telkens onderbroken door korte, cursief gedrukte teksten waarin Frieder, veel later en in een melancholische herfststemming, een graf opzoekt dat halverwege het boek dat van zijn overleden grootouders blijkt te zijn en niet dat van Beate, zoals een op romantische tragiek beluste lezer aanvankelijk misschien had vermoed. Goethes Werther is van 1774. Dit is 1981 en de wereld van deze jongeren zou “keicool” moeten zijn. Al lukt dat niet altijd. Zeker niet als de vier vrienden besluiten om samen een grafperceel te kopen.

[Johan De Haes - 05/08/2022]