Speelbal van de goden (vert. Paul van den Hout)

Stephen Fry is een gevierd Brits acteur. Zijn rollen zijn vaak literair gekleurd. Hij was een overtuigende Oscar Wilde in de biopic uit 1997. Hij was Parson Yorick in de experimentele prent naar Laurence Sterne’s Tristram Shandy en een onvergetelijke Jeeves in de TV-reeks naar de verhalen van P.G. Wodehouse. Hij leende zijn stem aan beertje Winnie-the-Pooh uit de boeken van A.A. Milne en kreeg een belangrijke rol in de verfilming van ‘De ontdekking van de hemel’. Ook las hij menig audio-boek in. Stephan Fry is ook al vroeg gaan schrijven: enkele romans en een drietal veelgelezen boeken over de mythen en sagen van het oude Griekenland. Hervertellen zit de acteur Stephen Fry kennelijk in het bloed. Dat blijkt andermaal uit ‘Speelbal van de goden’, een roman uit het jaar 2000, die in het origineel ‘The Star’s Tennis Balls’ als titel meekreeg. De titel verwijst naar het motto vooraan afgedrukt in het boek, een citaat uit ‘De hertogin van Malta’ van John Webster: “Wij zijn slechts speelballen der sterren, geslagen en verstrooid waarheen het hun goeddunkt”. ‘Speelbal’ van de goden’ is, tot de namen toe, een ‘remake’ van ‘De graaf van Montecristo’, de 19de-eeuwse avonturenroman van Alexandre Dumas. De namen van de personages zijn anagrammen van of verwijzen naar de oorspronkelijke namen. Begaafd cricketspeler en Cambridge alumnus Ned Maddstone is voor succes in de wieg gelegd, maar door een ongelukkige samenloop van omstandigheden, jaloerse intriges en politieke machinaties wordt hij opgesloten. Net als de graaf van Dumas zint hij geduldig op wraak. Stephen Fry weet wat vlot en spannend vertellen is. Dat zijn vertakt verhaal voortborduurt op een succesrijk en bekend, vaak verfilmd boek, heeft ongetwijfeld zijn schrijfplezier verzekerd. En misschien ook dat van de lezer. Vandaar de tweede druk.